நவீன "திருப்பதி" ஆகும் "ஷீரடி" யும் , மாறிய ரசனைகளும்!

எனக்கு மட்டும் இப்படி தோன்றுகிறதா, இல்லை உண்மையில் இப்படி நடக்கிறதா என்று தெரியவில்லை. எங்கெங்கு காணினும் "ஷீரடி சாய்பாபா ஆலயங்கள்". இந்தியாவில் எல்லா ஊர்களிலும் சாய்பாபா ஆலயங்கள் காண முடிகிறது. வெளி நாடுகளிலும் எல்லா ஊர்களிலும் நீக்கமற சாய்பாபா நிறைந்து இருக்கிறார்.  எல்லா கோயில்களிலும் கூட்டம் நிரம்பி வழிகிறது.

மதுரையில் புதிதாக ஆண்டாள்புரத்தில் சாய்பாபா கோயில் வந்திருக்கிறது. போகலாம் என்று அம்மா அழைத்த சென்றிருந்தார்கள். அப்பப்பா என்னவொரு கூட்டம். நீண்ட க்யூ வரிசை வேறு. பக்தி கானங்களும் , பிரார்த்தனைகளும் ஒரே பக்திமயம். இதே போன்ற நிறைய புதிய சாய்பாபா ஆலயங்கள் சென்னையிலும் காண நேர்ந்தது. நிறைய பேர் தற்போது " ஷீரடி" கோவிலுக்கு செல்வதை ஒரு பிரார்த்தனையாக செய்கிறார்கள். என்னிடம் கூட நிறைய பேர், " ஷீரடி
" போனோம், நீங்க போனீங்களா என்று கேட்டனர். 90 களின் இறுதியில் ஒரு சிலர் மட்டுமே சென்ற ஷீரடி தற்பொழுது , அடுத்த " திருப்பதி" போல அனைவரும் செல்லும் ஒரு இடமாகிவிட்டது.
நாங்கள் சென்று வந்தோம் என்று மக்கள் பெருமையாக சொல்லியும் கொள்ளுகிறார்கள்.

ஒவ்வொரு காலமும் ஒவ்வொரு சாமி கோயில் பிரபலமாகும், தற்போது "ஷீரடி" சீசன் போல என்று நினைத்து கொண்டேன்.

இந்திய பயணத்தில் என்னுடன் இளநிலை படித்த நெருங்கிய தோழிகளுடன் மீண்டும் சந்திக்கும் வாய்ப்பு ஏற்பட்டது. பொதுவாக ஆண்கள் அவர்களுடைய நண்பர்களுடன் கெட் டுகெதர் வைத்தால் அது ஈசியாக முடியும் ஒன்று. பெண்கள்,திருமணமாகி குடும்ப பொறுப்பை ஏற்றவுடன் இது போன்ற தோழிகள் கெட் டுகெதர் என்றால் அது சுலபமாக நடப்பது யில்லை. அதுவும் நிறைய பெர்மிஸ்ஸன் வாங்க வேண்டும். குடும்பத்தார், கணவர் குழந்தைகள் என்று அனைவரும் ஒத்துழைத்த பின்னர் மட்டுமே இது சாத்தியமாகலாம். இப்படி பிரம்ம பிரயத்தன சாதனையை ஒரு வழியாக செயல் படுத்த முடிந்தது. 2 மாத திட்டமிடலும் பின்னர், ஒரு தோழியின் வீட்டில் முழு நாளும் தங்கி எங்கள் இளமை கால நினைவுகளை அசை போட முடிந்தது. இந்தியாவில் இருந்த அனைவரும் ஒரு வழியாக மதுரை யில் சந்திக்க வெளிநாட்டில் இருந்த ஒரு சிலர் ஸ்கைப்பில் வர என்று ஒரே கொண்டாட்டம்.
கிட்டத்தட்ட எல்லாரும் சந்திக்க முடிந்த இந்த நேரத்தில் ஒருவர் மட்டும் நேரிலோ அல்லது ஸ்கைப்பிலோ கூட வர முடியாத படி குடும்ப பொறுப்பு.

எல்லாரையும் திரும்ப சந்திப்பதை நினைத்து மகிழ்ச்சியாக இருந்தாலும் எனக்கென்னவோ ஒரு வித அலைவரிசை வித்தியாசம் இருப்பதை போல உணர வைத்தது. அனைவரும் லோக்கல் பாலிடிக்ஸ், சூப்பர் சிங்கர், டான்ஸ், விகடன், நியூஸ், சீரியல் என்று பேசி கொண்டிருக்க அவர்களுடன் என்ன பேசுவது என்று தெரியாமல் அமைதியாக இருக்க நேர்ந்தது. என் ரசனை மாறிவிட்டதா என்று தெரியவில்லை. ஆனால் ஒன்று மட்டும் காண நேர்ந்தது, இளநிலை படிக்கும் போது ஏதாவது சாதிக்க வேண்டும் என்று வெறியுடன் இருந்த பலரும், குடும்பம், டிவி,பாலிடிக்ஸ் அல்லது சீரியல் என்று ஒரு கட்டத்துக்குள் தன்னை சுருக்கி கொண்டு விட்டனர் என்பது மட்டும் திண்ணம்.

நான் கவனித்த இன்னொரு விஷயம் இப்படி இளம் குழந்தைகள் சினிமா நடிகர்கள் பைத்தியமாக
இருப்பதை கவனிக்க முடிந்தது. அதுவும் அவர்களின் பிடித்த நடிகர்கள் பற்றி என்ன சொன்னாலும் சரி கேட்டாலும் சரி உடனே சண்டைக்கு வருகிறார்கள். அவர்களின் பாட்டை போட்டு பைத்தியம் போல நடந்தது பார்க்க நேர்ந்தது.

என்னவோ..மாறி வரும் ரசனைகளுக்கு ஏற்ப நாமும் மாற வேண்டும் போல இருக்கிறது.

நன்றி.

டிஸ்கி
இதில் குறிப்பிட்டுள்ள கருத்துக்கள் எல்லாம் என்னுடைய அனுபவம் மட்டுமே, யாரையும் குறிப்பிட்டு சொல்லவில்லை.

குழந்தை மணமகள்களும் , அழகான சமன்பாடுகளும்!

முதல் விஷயம். சில வாரங்களுக்கு முன்பு "மியூசியம் ஆப் நேசுரல் ஹிஸ்டரி" சென்றிருந்தேன், அங்கு "நேஷனல் ஜியோக்ராபி"யின் சார்பில் புகைப்பட கண்காட்சி ஒன்று வைத்து இருந்தார்கள். பல பல அருமையான இயற்க்கை புகைப்படங்கள் கண்களை கவர பார்த்து கொண்டு வந்த நான்,  ஸ்டெப்னி சிங்குலர் என்பவரின் "டூ யங் டு வெட்" எனப்படும் குழந்தை மணமகள்கள் புகைப்படங்கள் கண்டபோது திகைக்க நேர்ந்தது. புகைப்படத்தில் காணப்பட்ட 8-10 வயது சிறுமிகள்  திருமணமாகி அவர்களின் கணவர்களுடன் சோகமாக கொடுத்த போஸ் பார்க்கவே மனதை வருத்தியது.

அரபு நாடான ஏமனில் எடுக்க பட்ட புகைப்படங்கள் அவை. எண்ணெய் வளங்கள் ஏதும் இன்றி மிக மிக  ஏழை நாடான ஏமனில் பிறக்கும் அல்லது வளர்க்கப்படும் பல பெண் குழந்தைகள் அவர்களின் 15 வயதுக்குள் அவர்களுக்கு கொடுக்கப்படும் டவுரிக்காக அவர்களின் வயதை விட 2-3 மடங்கு வயது நிறைந்த ஆண்களுடன் திருமணம் முடித்து  கொடுக்க படுகிறார்கள். புகைப்படங்களில் காணப்பட்ட குழந்தைகள் 9-10 வயது குழந்தைகள் அவர்களின் கணவர்களின் குறைந்தபட்ச வயது 30-40.

புகை பட கண்காட்சியில் நான் பார்த்த அனைத்து படங்களும் சொல்லுவது என்னவென்றால், குழந்தை திருமணங்கள் சாதி, மதம், இனம், நாடு கடந்த ஒரு நிகழ்வாக இருக்கிறது என்று தெரிவிக்கிறது. வளரும் நாடுகளும் இதில் அடங்கும், நேபால், இந்தியா, நைஜீரியா போன்ற பல பல நாடுகளில் திருமணம் ஆக போகும் அல்லது திருமணம் ஆன சிறுமிகளின் பல புகைப்படங்கள் அவர்களின் கருத்துக்கள் எல்லாம் கண்ணீர் வரவழிக்கும்.  திருமணம் முடிந்த கையோடு கணவரால் பாலியல் தொல்லைக்கும் , 12 -13 வயதில் ஒரு குழந்தைக்கு  தாயாகவும் ஆகும் பல குழந்தைகள் பல பாலியில் தொற்றுக்கும் பல ஆப்ரிக்கா நாடுகளில் HIV க்கும் ஆளாவது தொடர்ந்து நிகழ்ந்து கொண்டு இருக்கும் கொடுமை.

இதனை சார்ந்த ஒரு புத்தகமும் வாசிக்க நேர்ந்தது "I am Nujood, Age 10 and divorced" என்ற 10 வயது நுஜூத் என்ற பெண்ணின் சுயசரிதை. ஏமன் நாட்டை சேர்ந்த 10 வயதில் திருமணம் முடிக்கப்பட்டு கணவரால்? 10 வயதில் பாலியல் தொல்லைகளுக்கு ஆளாக்கப்பட்டு, வீட்டை விட்டு ஓடி வந்து கோர்டில் தஞ்சம் புகுந்து முடிவில் விவாகரத்து கொடுக்கப்பட்ட ஒரு சிறுமியின் கதை அது.  படிக்க படிக்க கண்ணீர் வர வழிக்கும் ஒன்று. எந்த நாடாக இருந்தாலும் எந்த ஊராக இருந்தாலும் பெண்கள், பெண் குழந்தைகள்  அனுபவிக்கும் கஷ்டங்கள் மட்டும் மாறாமல் இருக்கிறது.


அடுத்து நான் ரசித்த  விஷயம் கணக்கு குறித்தது. பள்ளி கல்லூரி நாட்களில் கணிதம் மிக விருப்ப பாடம். பயன் என்ன வென்று அறியாமலேயே நிறைய மனனம் செய்து கணித சமன்பாடுகளை கற்றுகொண்டு இருக்கிறேன். உதாரணமாக pi எனப்படும் pi =3.14 என்னும் நம்பர், சிறு வயதில் வட்டத்தின் ஆரம் மற்றும் பரப்பளவு  கண்டு பிடிக்க உதவும் ஒன்று. அதே போல arithmetic progression எனப்படும் 2,4,6,8,10.. போன்ற 2 வித்தியாசம் உள்ள நம்பர் சீரிஸ் போன்ற எளிதான சீரிஸ் .. இவை எல்லாம் மனனம் செய்து கடம்  அடித்து படித்து இருக்கிறேன் அதன் உபயோகம் தெரியாமல். சொல்ல போனால் நம்மில் பலர் நாம் சிறு வயதில் படித்த படிப்புக்கும் இப்பொழுது பார்க்கும் வேலைக்கும் எந்த சம்பந்தமும் இருக்காது. ஏனெனில் நமக்கு எந்த இடத்தில் சமன்பாடுகள் உபயோக்கிக்க படும் என்று ப்ராக்டிகல் ஆக எங்கும் சொல்லி கொடுப்பதில்லை. உதாரணமாக என்னுடைய முதுநிலையில் fourier சீரிஸ் என்னும் ஒரு சமன்பாடுகள் வரும். அது எங்கு உபயோகிக்க வேண்டும் என்று யாரும் சொல்லி கொடுக்கவில்லை இன்னும் கூட சொல்லி கொடுக்கபடுவதில்லை. ஆனால், என்னுடைய முனைவர் படிப்பின் போது புரதங்களின் வடிவமைப்பை பற்றி படிக்கும் போது அல்லது ஆராய்ச்சி செய்யும் போது எப்படி fourier சீரீஸ் உபயோகிக்க படுகிறது என்று ஆச்சரிய பட்டது உண்டு.

அதே போல புள்ளியியல் படிக்கும் பலரும் Bayes தியரம் என்ற ஒன்று படித்து இருப்பார்கள். என்ன சொத்தை தியரம் இது என்று நானே கடம் அடித்து படித்து இருக்கிறேன். ஆனால், இதன் ப்ராக்டிகல் உபயோகம் அளவற்றது. நிறைய ரீசனிங் அல்லது டிடெக்டிவ் வேலை பார்க்கும் பலர் அவர்களுக்கு தெரிந்தோ தெரியாமலோ உபயோகிப்பது இது. சொல்ல போனால் அகதா க்ரிஷ்டி அவர்களின் மையின் கதாநாயகனான "Hercule Poirot" வின் திறமையின் அடிநாதமே இந்த Bayes தியரம் தான்.

கணித சமன்பாடுகளின் உபயோகங்களை அறிந்து கொண்டால் அதனை படிப்பது மற்றும் பயன்படுத்துவது என்பது உங்களுக்கு பிடித்த செயலை செய்வது  போல சுவாரசியமானது. கணித சமன்பாடுகளின் மீது காதல் கொண்டிருந்த நான் BBC தளத்தில் "அழகிய சமன்பாடுகள்" என்ற போட்டி காண நேர்ந்தது. அதில் 12 கணித சமன்பாடுகளை கொடுத்து வாசகர்களை தேர்தெடுக்க சொல்லி இருந்தார்கள். பார்க்க படிக்க ஆச்சரியமாக  இருந்தது. அதில் என்னுடைய பாவரிட் ஆன Bayes தியரமும் இருந்தது கண்டு இன்னும் சந்தோசம்.

 உங்களுக்கும் கணித சமன்பாடுகள் பிடிக்கும் என்றால் http://www.bbc.com/earth/story/20160120-you-decide-what-is-the-most-beautiful-equation-ever-written என்ற தளம் சென்று உங்களுக்கு பிடித்த சமன்பாட்டுக்கு வாக்களியுங்கள்.


நன்றி.

டூ ஹாட் டு பி எ என்ஜினியர் ,பெண்மையும் வேலையும்

இந்த வருட ஆரம்பத்தில் அழகாய் இருப்பதன் சாதகங்களும் பாதகங்களும் என்ற ஒரு பதிவு எழுதி இருந்தேன்.  அதில் அழகான பெண்கள் அல்லது நன்றாக தன்னை ப்ரெசென்ட் செய்து கொள்ள தெரிந்த பெண்கள் ப்ரோபாஸ்னலி சீரியஸ் ஆக எடுத்து கொள்ள படுவதில்லை என்று குறிப்பிட்டு இருந்தேன். அதாவது, நீங்கள் அழகானவர் எனில் வேலையில் முன்னேற வேண்டும் எனில் career ladder இல் மேலே ஏற வேண்டும் எனில் உங்களை சிறிது அழகில்லாதவராக காட்டி கொள்ள வேண்டும். அல்லது மிக மிக கன்செர்வேடிவ் உடைகளை உடுத்த வேண்டும். இல்லையேல் உங்களை யாரும் சீரியஸ் ஆக எடுத்து கொள்ள மாட்டார்கள்.

இதனை வலியுறுத்தி Ada Lovelace டே என்னும் ஒரு நாள் 13 அக்டோபர் கொண்டாடப்படுகிறது. அது மிக அழகான mathematician Ada Lovelace அவர்களின் நினைவாக, அறிவியல் மற்றும் தொழில்நுட்ப துறையில் இருக்கும் பெண்களை கொண்டாட என்று தற்போது உபயோகிக்க படுகிறது.

Thanks to photos from bbc.co.uk

இதனை குறித்த செய்தி ஒன்று இன்று BBC யில் பார்க்க நேர்ந்தது. "Too hot to be an Engineer: Women mark Ada Lovelace Day".  ஆயிரகணக்கான பெண்கள் அறிவியல் மற்றும்  தொழிநுட்பம் துறையை சார்ந்த #looklikeanengineer என்ற ட்விட்டர் hashtag க்கு தங்களின் துறை சார்ந்த புகைப்படங்களை அனுப்பி வருகிறார்கள்.இந்த hashtag ஐ ஆரம்பித்தவர் Isis என்னும் ஒரு சாப்ட்வேர் என்ஜினியர். ஒரு பணி நிரப்பும் வேலைக்காக "நான் எவ்வளவு சந்தோசமாக இருக்கிறேன்" என்று ஒரு விளம்பரம் எடுக்க ஐசிஸ் இன் கம்பெனி அவரை அணுகியபோது அவர் எந்த மேக்கப் எதுவும் இல்லாமல் ஒரு விளம்பரம் செய்ய உதவி இருக்கிறார். அது ஒரு புயலை கிளப்பி இருக்கிறது. அதாவது நிறைய பேர் "இவர் உண்மையிலேயே என்ஜினியர் ஆ, இவ்வளவு அழகாக இருக்கிறார், இருக்காது" என்று சொல்லி இருகின்றனர்.

Thanks to photos from bbc.co.uk

வெறுத்து போய், #looklikeanengineer என்று அவரின் ப்ளாக்யில் பகிர்ந்து இருக்கிறார். அதோடு, உலகெங்கும் இருக்கும் அறிவியல் மற்றும் தொழில் நுட்ப துறையில் இருக்கும் பெண்களை புகைப்படம் அனுப்ப சொல்லி இருக்கிறார். நிறைய அழகான பெண்கள் தங்களின் அனுபவங்களை பகிர்ந்து கொள்ள அதுவே பிரபலம் ஆகி இருக்கிறது.


எல்லா இடங்களிலும் ஸ்டீரியோடைப் இருக்கிறது. scientist என்றால் லேப் கோட் எஞ்சினீர் என்றால் ஹார்ட் ஹாட், நர்ஸ் என்றால் பெண்கள் ..போன்ற சில. அதே போல பெண்கள் என்றால், ஒரு குறிப்பிட்ட வேலைகள் மட்டுமே அனுமதிக்க, ஏற்றுகொள்ள அல்லது நினைக்க படுகிறது. ஆனால் உண்மையில் உலகெங்கும் பெண்கள் எல்லா துறைகளிலும் கால்பதித்து இருக்கின்றனர். இருப்பினும் பெரும்பாலான பெண்கள் இந்த ஸ்டீரியோ டைப்பில் இருந்து வெளியே வருவதில்லை.

இதனை சார்ந்த Athene Donald என்பவரின் வலைபூ வாசிக்க நேர்ந்தது. எப்படி பெண்களை உற்சாகபடுத்தலாம், ஸ்டீரியோ டைப் வேளைகளில் இருந்து வெளியே வர வைக்கலாம், ரிஸ்க் எடுக்க உற்சாகபடுத்தலாம் என்பதனை குறித்து வாசிக்க நேர்ந்தது. அதில் எனக்கு பிடித்த சில இங்கே.

1. தவறான செய்கை, நடத்தை கண்டால் தைரியமாக பேச ரிப்போர்ட் செய்ய சொல்லி உற்சாகபடுத்துதல்
2. கருத்தரங்கக்குகலில் நிறைய பெண் பேச்சாளர்களை அனுமதித்தல் மற்றும் அழைத்தல். பெண்களை நிறைய math, science படிக்க சொல்லி உற்சாகபடுத்துதல்
3. பெண்களை நிறைய பரிசுகள் மற்றும் பெல்லொவ்ஷிப், ஸ்காலர்ஷிப் கொடுத்து படிக்க உற்சாக படுத்துதல்.
4.  நம்மை குடும்பம், சமூகம்  அனுமதிக்காது  என்று உள்ளுக்குள்ளே புழுங்கி தனக்கு திறமை இல்லை என்று முடிவு கட்டி விடும் நிலையில் இருக்கும் பெண்களை அவர்களின் திறமைகளை வெளியே உலகறிய செய்தல்.
5. நீங்களே ஒரு நல்ல ரோல் மாடல் ஆக இருப்பது, பல பெண்களை வழி நடத்த உதவும்.


"Happy Ada Lovelace day to fellow women who are in science, technology, engineering and heath care"


நன்றி 

உங்களின் மாதவிடாய் உங்கள் உடல் நலத்தை பற்றி என்ன தெரிவிக்கிறது?

Photo courtesy Google images

இது பெண்களுக்கான பதிவு என்றாலும், ஆண்களும் அறிந்து கொள்ள வேண்டிது. கடந்த வாரம் என்னுடன் வேலை பார்க்கும் ஒரு நடுத்தர வயது பெண்மணி மீடிங்கில் பேசி கொண்டு இருக்கும் போதே கண்கள் சொருகி மயங்கி விழுந்து விட்டாள். உடனே EMR அழைத்து மருத்துவமனைக்கு அழைத்து சென்ற போது, அந்த பெண்ணிற்கு அதிக உதிரபோக்கு இருந்துள்ளதும் அதன் விளைவாக மயங்கியதும் தெரிய வந்தது. மெனோபாஸ் நெருங்கும் வயது என்பதால் ஒரு சிலருக்கு இது போன்று ஏற்படாலாம் என்றாலும் இது போன்ற அதிக உதிரப்போக்கு சில நேரங்களில் உயிருக்கு கூட ஆபத்து விளைவிக்கலாம் என்பதால் மருத்துவரை அணுகி ஆலோசனை கேட்பது நல்லது.

பொதுவாக பெண்களின் மாதவிடாய் குறித்து அதிகம் விழிப்புணர்ச்சி கானபடுவதில்லை. எது சரியான அளவு, எத்தனை நாளுக்கு ஒருமுறை, எத்தனை நாட்கள் உதிரபோக்கு இருக்கலாம், அல்லது உதிரம் மட்டும் அல்லாமல் கட்டியாகவும் வரலாமா.. என்பதில் நிறைய கேள்விகள் சந்தேகங்கள் இருக்கும். இந்த கேள்விகளுக்கு இவர்கள் அணுகுவது தன சொந்தகள், தோழிகள் அல்லது இணையம் உபயோகிக்க தெரிந்தவராயின் கூகிள்.

பெண்களுக்கு ஏற்படும் பொதுவன மாதவிடாய் பிரச்சனைகள் என்னவெனில், அதிக உதிரபோக்கு, உதிரம் கட்டியாகி வெளியேறுதல், உதிரம் வெளியேறாமல் வெள்ளையாக வெளியேறுதல் அல்லது மிக குறைந்த உதிரபோக்கு அல்லது உதிரப்போக்காக இல்லாமல் ஸ்பாட்டிங் மட்டுமே தட்டுபடுவது.


1. அதிக உதிரபோக்கு

இங்கு நான் அதிகம் என்பது ஒரு நாளில் 5 க்கு மேற்பட்ட நாப்கின் அல்லது டம்பூன் உபயோக்கிக்கும் அளவு உதிரபோக்கு இருப்பது. இதற்க்கு முக்கிய காரணமாக இண்டர்நெல் பெனிக்ன் ட்யுமெர் அல்லது fibroids இருக்கலாம். ஒரு சிலருக்கு 15 நாட்களுக்கு ஒருமுறை கூட மாதவிடாய் வரலாம்.
இப்படி அடிக்கடி நடந்தால் உடனே டாக்டரிடம் அணுகுவது நல்லது, ஏனெனில் இது பாலிப், endometriosis, பெரிய ட்யுமெர் என்று வந்து விட்டு விடும். நீங்கள் குழந்தை பெரும் வயதில் இருக்குறீர்கள் என்றால் உங்களின் குழந்தை பிறப்பை தடுத்து மலட்டு தன்மையை கூட உண்டாக்கலாம்.
அதிக உதிரபோக்கால், வயிற்று வலி, கால் கை வலி தவிர மன உளைச்சல், சாதாரண வேலையை கூட சரியாக செய்ய முடியாத தன்மை, எரிச்சல் போன்றவையும் ஏற்படலாம்.

2. மிக குறைந்த உதிரபோக்கு

நீங்கள் கருத்தடை மாத்திரைகள் எடுத்து கொள்கிறீர்கள் என்றால் இது நடக்கலாம். அப்படி நீங்கள் எதுவும் எடுத்து கொள்ளவில்லை ஆனாலும் மிக குறைந்த அளவு உதிரபோக்கு இருக்கிறது எனில், உங்களுக்கு ஹார்மோன் பிரச்சனைகள் இருக்கிறது என்று அர்த்தம். முக்கியமாக உங்களின் பிட்யுடரி சுரபியின் செயல்பாடு குறித்து அணுகுவது நல்லது. ஒரு சிலருக்கு PCOS போன்ற பாலி சிஸ்டிக் ஓவரீஸ் இருப்பினும் இது போன்ற மிக குறைந்த அல்லது மாதவிடாய் தவறுவது போன்றும் ஏற்படலாம்.  உங்களின் வாழ்வியலில் மாற்றம் கொண்டு வருவதன் மூலம் இதனை சரி செய்யலாம். ஒழுங்கான ப்ரோடீன், பழங்கள் காய்கள், நிறைந்த சாப்பாடு, நல்ல உடல் பயிற்சி போன்றவற்றின் மூலம் இதனை கட்டுபடுத்தலாம்.

3. ஸ்பாடிங்

இது உங்களின் மாதாவிடாய் இறுதியின் போது ஏற்படும் ஸ்பாடிங் அல்ல, மாறாக எப்பொழுதும் ஒரு சிலருக்கு ஏற்படலாம். நீங்கள் கருத்தடை மாத்திரைகள் எடுத்து கொள்பவாராயின் ஒரு சிலருக்கு இது நேரலாம். இல்லை என்றால் டாக்டரை அணுகுவது நல்லது. முக்கிய காரணம் கருப்பை வாய் அல்லது கருப்பையில் இருக்கும் பாளிப்கள் எதற்கு காரமணாக இருக்கலாம். அல்லது பைப்ரைட் அல்லது கான்செர் கூட காரணமாக இருக்கலாம். அதனால் இப்படி அடிக்கடி நடந்தால் மருத்துவ ஆலோசனை பெறுவது நல்லது.

4. மாதவிடாய் தள்ளி போவது

உடனே இது கர்ப்பம் என்று பலர் நினைக்கலாம்.ஆனால் உண்மையில் உங்களுக்கு ரெகுலர் ஆவுலேடிங் சைக்கிள் வரவில்லை என்று அர்த்தம்.PCOS, type  2 Diabetics போன்றவையும் உங்களின் உடலில் ஹார்மோன் இம்பாலன்ஸ் உருவாக்கி மாதவிடாய் தவறி அல்லது தள்ளி செல்லலாம். ஒரு சிலருக்கு தைராய்டு போன்ற பிரச்சனைகளும் ஏற்பட்டு  இது உங்களுக்கு மலட்டு தன்மை ஏற்படுத்தும். அதனால் டாக்டரை அணுகுவதும் உங்களை வாழ்க்கை முறையை மாற்றி அமைப்பதும், மாவுப்பொருள்கள் தவிர்ப்பதும் நல்லது. இது உங்களின் மாதவிடாயை சரி செய்ய உதவும்.

மாதவிடாய் என்பது 28 நாட்களுக்கு ஒருமுறை வராமல் 30-32 நாட்களுக்கு ஒரு முறை வரலாம். அது சாதாரணமானது. ஆனால், ஒவ்வொருமுறையும் 40 நாட்கள் அல்லது அதற்க்கு மேல் வந்தால் அது நல்லதல்ல. அதே போல, 15 நாட்களுக்கு ஒருமுறை வந்தாலும் டாக்டரை அணுகுவது நல்லது.


டிஸ்கி
இது மருத்துவ அறிவுரை அல்ல, நான் வாசித்ததை, அனுபவத்தில் கண்டதை வைத்து எழுதியது.

நன்றி.

இந்திய பெண்கள் மாற்றிக்கொள்ள வேண்டிய 5 குணங்கள்

சேத்தன் பகத் - இந்தியர்களுக்கு அந்நியமானவர் அல்ல. இவரின் சில நாவல்கள் திரைப்படங்களாக எடுக்கப்பட்டு இருக்கின்றன. இவரின் five point someone, இந்தியில் "3 இடியட்ஸ்" ஆகி பின்னர் தமிழ் "நண்பன்" ஆனது. இவரின் இன்னொரு நாவலும் 2 states என்ற இந்தி படமாக எடுக்கப்பட்டது. இவர் தன்னுடைய தளத்தில் , இந்திய பெண்கள் மாற்றி கொள்ளவேண்டிய 5 குணங்கள் என்ற கட்டுரை வசிக்க நேர்ந்தது. அவரின் சில கருத்துகள் என்னுடைய தற்போதைய இந்திய பயணத்தில் நான் சந்தித்த சில பெண்களுடன் பொருந்தி போனதால் இங்கே பகிரலாம் என்ற எண்ணத்தில் உண்டான பதிவு இது.

அவர் சொல்லும் சில மாற்றப்பட  வேண்டிய குணங்களும் என்னுடைய அனுபவங்கள் சிலவும் இங்கே.

1. பெண்களான நீங்கள் முதலில் மற்ற பெண்களுடன் பழகாமல் அவர்களை பற்றி முழுதும் தெரிந்து கொள்ளாமல், அவர்களை பற்றிய அரைகுறை அறிவுடன், பார்த்தவுடன் எடை போடாதீர்கள்.  உதாரணமாக ஒரு பொது இடத்தில் இருக்கிறீர்கள் அப்பொழுது ஒரு எடை கூடிய பெண் அங்கே வருகிறார் என்றால் உடனே அவளை பற்றி கொஞ்சம் கூட தயவு தாட்சண்யம் இல்லாமல் "அங்க பாரு யானை குட்டி மாறி இருக்கா பாரு என்று தங்களுக்குள் கமெண்ட் அடிப்பது". ஒரு பெண் சகஜமாக ஆண்களுடன் பேசினால் அல்லது தன்னம்பிக்கையுடன் நடந்தால் உடனே அவளை "நடத்தை கெட்டவள், ஆம்பளைகளை பார்த்து சைட் அடிக்கிறவள், வழிகிறவள்" என்று முத்திரை குத்துவது.   கொஞ்சம் அழகாக இருந்தால் அல்லது நன்றாக டிரஸ் பண்ண தெரிந்தவள் என்றால் உடனே "எப்படி அலப்புற பாரு" என்று கமெண்ட் அடிப்பது.போன்று பேசுவதை  நினைப்பதை முதலில் தவிருங்கள். உங்களிடம் இருக்கும் ஆயிரகணக்கான குறைகளை பற்றி கவலை படாமல், உங்கள்  முதுகில் இருக்கும் அழுக்கை பற்றி கவலை படாமல் அடுத்தவர்களை இப்படி எடை போடுவது எந்த வகை நியாயம். நீங்கள் அடுத்தவர்களை குறை சொன்னால் உங்களை பற்றி குறை சொல்ல ஆயிரம் பேர் இருப்பார்கள் என்பதை எப்பொழுதும் நினைத்து கொள்ளுங்கள்.

2. தங்களுக்கு என்று எந்த சுயமும் அல்லாமல் எந்த குறிக்கோளும் வைத்து கொள்ளாமல் குடும்பத்திற்காக தியாகம் செய்கிறேன் பேர்வழி அல்லது குடும்பத்தை பார்த்து கொள்ளுகிறேன் பேர்வழி என்று சொல்லி கொண்டு வீட்டில் உக்கார்ந்து கொண்டு டிவி மேலே டிவி பார்த்து கொண்டு இருப்பது. இப்படி சொல்லுவதற்கு மன்னிக்கவும். ஆனால் இப்பொழுது இருக்கும் முக்கால் வாசி பெண்கள் வீட்டில் உக்கார்ந்து கொண்டு டிவி பார்த்து கொண்டு நடத்தும் டிராமா சொல்லி மாளாது. நிறைய திறமைகள் கொண்ட பல பெண்களும் தற்போது இந்த நிலையில் தன்னை சுருக்கி கொண்டு இருப்பதை பார்க்க கஷ்டமாக இருக்கிறது.

 இந்த ஒரு நிலை அமெரிக்கா  வந்த இந்திய பெண்களிடமும் நிறைய பார்கிறேன். நிறைய பெண்கள் டிரைவிங் லைசென்ஸ் போன்ற அத்தியாவசிய ஒன்றை கூட எடுத்து கொள்ளுவதில்லை. எல்லாவற்றிக்கும் தன் கணவரை சார்ந்து இருப்பார்கள். ஆனால் பார்ட்டி அல்லது ஏதாவது நிகழ்ச்சி  என்றால் உடனே இவர்கள் வந்து அடுத்தவர்களை பற்றி குறை சொல்லுவதை பார்த்து இருக்கிறேன். அதனை பார்க்கும்போது  எனக்கு சிரிப்பாக வரும்.


3. அடுத்தவர்களுக்காக நடிப்பது. அதாவது, உங்களுக்கு அந்த விஷயம் பிடிக்கவே பிடிக்காது..ஆனால் அடுத்தவர்களுக்காக பிடிக்கும் என்று நடிப்பது அல்லது பொய் சொல்லுவது. உதாரணமாக குடும்பத்துக்காக அல்லது கணவருக்காக என்று அவர் சொல்லும் மொக்கை ஜோக்குகள், அல்லது திரைப்படங்கள் அவருக்கு பிடிகிறது அல்லது உங்களின் குடும்பத்திற்கு என்று தேமே என்று செய்வது. அதாவது..நீங்கள் நீங்களாகவே இருப்பது இல்லை. இப்படி ஒவ்வொரு விசயத்திற்கும் நடித்து நடித்து சில நேரங்களில் உங்களின் சுயம் என்ற ஒன்றை இழந்து விடுவீர்கள். உதாரணமாக, உங்களுக்கு நன்றாக பாட தெரியும் என்று வைத்து கொள்ளுங்கள் உங்கள் குடும்பத்திற்கு பிடிக்காது என்று உங்கள் சுயத்தை இழந்து விடுவது. உங்கள் திறமைகளை ஏன் விட்டு கொடுக்குறீர்கள், அதுவும் தங்கள் குடும்ப நன்மைக்காக என்று சொல்லி கொண்டு இதனை செய்கிறீர்கள். உங்கள் குடும்பதினரை உணர செய்து உங்களின் சுயத்தை விட்டுகொடுக்காமல் வாழ பழகி கொள்ளுங்கள்.


4. ஆண்களோ பெண்களோ உங்களுக்கு வேண்டியது , "உள்ளுவதெல்லாம் உயர்வுள்ளல் எண்ணங்கள் ", இளைய இந்தியர்கள் முக்கியமாக பெண்கள் ஏதாவது வாழ்கையில் சாதிக்க வேண்டும் என்று நோக்கம் வைத்து கொள்ளுங்கள். இந்தியா போன்ற ஆணாதிக்க நாடுகளில் பெண்கள் சாதிப்பது முன்னேற உதவுவது போன்ற விடயங்கள் உற்சாகபடுத்த போவதில்லை. அதற்காக முயற்சிக்காமல் இருக்காதீர்கள், கதவை தட்ட தட்ட மட்டுமே திறக்கும். முயற்சி செய்ய செய்ய மட்டுமே நமக்கு எதிர்காலம் கிடக்கும். எல்லா துறைகளிலும் பெண்கள் முன்னேற முயற்சிக்க வேண்டும் . முன்னேற விளையும் போது எதிர்ப்புகள் எல்லா திசைகளில் இருந்தும் வரலாம். துணிந்து நின்று எதிர் கொள்ள பழகி கொள்ளுங்கள். உங்கள் எதிர்காலம் உங்கள் கையில்.இந்தியா போன்ற சமூகத்தில்  உங்களுக்கு மரியாதை வேண்டும் என்றால் நீங்கள் நிறைய சாதிக்க வேண்டும்.

5. முடிவாக முக்கியமான ஒன்று.  எல்லாவற்றையும் டிராமா செய்யாதீர்கள். குறிப்பாக உறவுகளுக்குள் நடக்கும் சிறிய சிறிய விசயங்களையும் டிராமா செய்து தனக்கு சாதகமாக வரும் வரை டிராமாவை தொடர்வது. இப்படி டிராமா செய்வதன் மூலம் நீங்கள் ஒரு தன்னம்பிக்கை இல்லாதவர்கள் என்று தெளிவாக தெரிகிறது. தன்னை அறிந்தவள் எந்த டிராமா விலும் சிக்கி கொள்ளாமல் அப்படி டிராமா செய்பவர்களை, பிரச்னை வந்தாலும் அதனை எப்படி சமாளிப்பது என்று தெளிவாக தெரிந்து இருப்பாள். தன்னம்பிக்கை இல்லாதவர்கள் மட்டுமே நிலைமையை சமாளிக்க தெரியாமல்  எல்லாவற்றியும் டிராமா செய்து அழுது ஆர்ப்பாட்டம் செய்து தான் நினைத்த படி நடக்கும் வரை டிராமாவை தொடர்வார்கள். இப்படி நீங்கள் செய்ய செய்ய உங்களின் எதிர் பாலினம் அல்லது குடும்பத்தினர், "எதுக்கு  பிரச்னை? வேணாம் " என்று அந்த நிமிடம் ஒதுங்கி போனாலும், உங்கள் மேல் சுத்தமாக மரியாதை வைத்து இருக்க மாட்டார்கள். "இவ டிராமா குயீன், எல்லாத்தையும் அழுது அழுது சாதிப்பா?" என்று மரியாதை குறைவாக நினைப்பார்கள் நடத்துவார்கள். இது தேவையா.

நீங்கள் முதலில் மரியாதை கொடுப்பது உங்களுக்காக இருக்கட்டும். எது முக்கியம் எது முக்கியமல்ல என்று உணருங்கள். தீர்க்க முடியாத பிரச்னை என்று எதுவும் இல்லை.


டிஸ்கி.

இதில் குறிப்பிட்ட சில குறிப்புகளை வைத்து பெண்கள் யாரும் என்னிடம் சண்டைக்கு வர வேண்டாம் என்று கேட்டு கொள்ளுகிறேன். அப்படியே சண்டைக்கு வர வேண்டும் என்றாலும் தயவு செய்து சேத்தன் பகத்தின் தளத்தில் சென்று சண்டை இடுங்கள் என்று கேட்டு கொள்ள படுகிறார்கள்.

நன்றி.

பெண்களும் மிட் லைப் தடுமாற்றமும்

இங்கிலீஷ் விங்க்லிஷ், "H ow old are you?" என்ற இரண்டு இந்திய படங்களுக்கும் ஒரு ஒற்றுமை உண்டு. இரண்டுமே பெண்களின்  மிட் லைப் பற்றியது. அவர்களின் change in priorities அல்லது தன்னையும் கவனிக்க வைக்க அவர்கள் செய்யும் சில விஷயங்கள் பற்றியது.

மிட் லைப்பில் இருக்கும் பல பெண்களிடம் நாடு மொழி இன வித்தியாசம் இன்றி பேசி  போது பல நேரங்களில் ஒரு வெறுமை அவர்கள் தொனியில் இருக்கும். பெரும்பாலான பெண்கள் இளவயதில் திருமணம் முடித்தவர்கள், அவர்களுக்கு பெரிய வயதுக்கு வந்த குழந்தைகள் இருக்கலாம். இது நாள் வரை திருமணம், குழந்தை பிறப்பு, குழந்தை வளர்ப்பு என்று குடும்பத்திற்காக தன் நேரத்தை  செலவிட்ட அவர்கள், குழந்தைகள் ஒரு கட்டத்தை/வயதை  நெருங்கியதும்அடுத்தது என்ன? என்ற ஒரு கேள்வி தொக்கி நிற்கும்.அதோடு மெனோபாஸ் போன்ற உடல் கூறுகளும் சேர்ந்து வாழ்கை வெறுமையாகி  விடும். ஒரு சிலருக்கு, பெற்றோர் மரணம் அல்லது நெருங்கிய சொந்தங்களின் மரணம் நேர்ந்து இது போன்ற வெறுமையை அதிகபடுத்தும். இது நாள் வரை எமோசனல் ஆக ஒருவரை சார்ந்திருந்த பெண்கள் அந்த எமோசனல் சப்போர்ட் இல்லை என்னும் போது டிப்ரெசன் அளவுக்கு சென்று விடுவது உண்டு. 

இந்த நேரங்களில் பலர் சில எக்ஸ்ட்ரீம் முடிவுகள் எடுக்கலாம். உதாரணமாக அதுவரை வேலை எதுவும் செய்யாத அவர்கள், நானும் வேலைக்கு போகிறேன் என்று ஆரம்பிப்பது, தானும் இந்த சமூகத்தில் தனியாக வாழ முடியும், சம்பாதிக்க முடியும் என்பன போன்ற சில மன குழப்பங்கள். இது நாள் வரை எனக்காக என்று எதுவும் செய்யவில்லையே என் வாழ்க்கையில்,  ஏதாவது செய்து ப்ரூவ் செய்ய வேண்டும் இந்த உலகத்திற்கு, என்று ஒரு சிலர் சொல்லுவது அல்லது செய்வது. தனக்கு இளமை போய்விட்டதோ..என்று தன்னை மிக அழகு படுத்தி கொள்ள நினைப்பது, நல்ல நல்ல உடைகள்வாங்க செலவழிப்பது, நாட்டியம், இசை என்று ஏதாவது வித்தியாசமாக செய்யவேண்டும் என்று நினைப்பது "to get noticed". இது போன்ற ஒரு transition அல்லது மன மாற்றம் நிகழும் நேரத்தில் குடும்பத்தில் இரு பிடிப்பு இல்லாத ஒரு நிலை. அல்லது குடும்பத்தில் எல்லோரிடமும் எரிந்து விழுவது, அவர்கள் சொல்லும் ஒவ்வொரு விசயத்தையும் தன்னை பற்றி குறை சொல்லுகிறார்கள், எனக்கு மதிப்பு இல்லை என்று ஆரம்பிப்பது...என்று அனைத்தும் நடப்பது இந்த காலத்தில் தான். அமெரிக்காவில் இப்படி என் மன நிலை இருக்கிறது என்று நீங்கள் சென்றால் உடனே அவர்கள் "It's mid life crisis and depression" என்று சொல்லி depression மாத்திரைகள் கொடுக்க ஆரம்பிப்பார்கள். பலருக்கு இது போன்ற மருந்துகள் பயன்படுகின்றன என்றாலும் அவை எல்லாம் சிறு காலத்திற்கு மட்டுமே. பின்னர் மறுபடியும் இதே போன்ற கேள்விகள், ப்ரியாரிட்டி என்ன என்று தேடல்கள் ஆரம்பிக்கும். 

இது ஒரு கடந்து போகும் காலம்..ஆனால் மிக மிக கவனமாக இருக்க வேண்டிய காலமும் இது தான்.  இந்த நேரத்தில் தன் குடும்பம் அல்லாத யாரேனும் ஒருவர் தன்னிடம் அன்பாக பேசினாலோ, நடந்து கொண்டாலோ உடனே அவரை நம்புவது என்பது பதின்ம  வயது இனக்கவர்ச்சிக்கு ஒப்பானது. அதுவும் அந்த நபர் உங்களை சப்போர்ட் செய்கிறார் அல்லது என்கரேஜ் செய்கிறார் என்னும் போது அந்த இனக்கவர்ச்சி வேறு வகை உருவம் எடுக்க ஆரம்பிக்கலாம். ஆனால் இது போன்ற தடுமாற்றங்கள் எல்லாம் ஷார்ட் லைப் ஸ்பான் கொண்டது, என்று கொஞ்ச கவனமாக இருந்தால் பல பெரிய இழப்புகள் அல்லது முடிவுகளை தவிர்க்கலாம். தேவை கொஞ்சம் குடும்பத்தில் இருப்பவர்கள் சப்போர்ட், கொஞ்சம் புரிதல் அல்லது சில நேரங்களில் மெடிக்கல் ட்ரீட்மென்ட். ஆனால் இது ஒரு passing cloud மட்டுமே. உண்மை நிலை அறிந்து திரும்பி வந்துவிடலாம்.

நன்றி.

பேஷன் என்பது என்ன?

 கடந்த இரண்டு வாரங்களாக Paulo Coelho வின் "The Winner Stands Alone" படித்து கொண்டு இருக்கிறேன். பேஷன், Cannes film festival, சூப்பர் கிளாஸ் ...என்று பேஷன், சினிமா மற்றும் அதனை சுற்றி நடக்கும் பல கூத்துகளை வெளிச்சம் போட்டு காட்டும் ஒரு நாவல் அது. இதனை படித்த பிறகு, நம்ம ஊரு கோடம்பாக்கத்தில் மட்டும் என்று இல்லை எல்லா ஊர்களிலும் அதாவது சினிமா எடுக்கும் எல்லா ஊர்களிலும் ஒரே மாதிரி கூத்துக்கள் தான் நடக்கும் போல என்று அறிந்து கொண்டேன். visibility எதாவது ஒரு producer/director/distributor  கண்ணில் படுவதற்கு என்று சிலர் எடுக்கும்  பிரயத்தனங்களை அதன் விளைவுகளை உரைக்கும் நாவல் இது. சரி இந்த பதிவின் நோக்கம் இந்த நாவலை பற்றியது இல்லை என்றாலும், அதில் உரைக்கப்படும் பேஷன் பற்றியது.

பேஷன் என்று நான் சொன்னவுடன், அது எல்லாம் சினிமா நடிகைகள் மாடல்கள் செய்வது நமக்கும் அதுக்கும் சம்பந்தம் இல்லை என்று நினைத்தால் அது தவறு. உண்மையில் பேஷன் industry இல் இருந்து ஒவ்வொரு ப்ரோடுக்ட்ம் நம் மீது மறைமுகமாக திணிக்கபடுகிறது. அது நம்மை அறியாமல் நடப்பது. உதாரணமாக பெண்கள் பேஷன்  எடுத்து கொள்ளுங்கள் ஒவ்வொரு வருடமும் அல்லது ஒவ்வொரு 6 மாதமும் ஒரு புது வகை புடவை அறிமுகப்படுத்த படுகிறது. அது, ஒரு படத்தில் ஒரு நடிகை கட்டி வந்தது என்று சொல்லியே விற்கிறார்கள். அது வந்தவுடன் கிட்ட தட்ட அனைத்து இளம் மற்றும் மிடில் ஏஜ் பெண்களும் அதனை வாங்கி விடுகின்றனர். அது அவர்களுக்கு பொருந்துமா, இல்லை உடுத்தும் போது தன்னை அழகாக காட்டுமா என்றெல்லாம் யாரும் கவலை படுவதில்லை. நானும் வங்கி விட்டேன், என்னிடமும் இது உண்டு என்று உலகிற்கு காட்டுவதெற்கே பலர் வாங்குகிறார்கள்.

இந்தியா சென்றபோது கண்டது, பெண்கள் பலரும் tights என்று அழைக்கப்படும் ஸ்டாக்கிங்கை சுடிதார்,  டாப்ஸ் உடன் உடுத்துகிறார்கள், அது ஒரு சிலருக்கு உடலுக்கு வெளியில் பிதுங்கி இருப்பது போல தெரிகிறது..ஆனாலும் அதை எல்லாம் பற்றி யாரும் கவலை இல்லை. இன்னும் ஒரு சிலர் இப்போது பேஷன் ஆக இருக்கும் அனார்கலி மாடல் சுடிதார் அல்லது டாப்ஸ் வாங்குகிறார்கள். இது போன்ற டாப்ஸ் கள் நன்றாக உயரமாக ஒல்லியாக இருக்கும் பெண்களுக்கு அல்லது நல்ல நீளமான கால்கள் இருக்கும் பெண்களுக்கு அழகாக பொருந்தும்..ஆனால் இதனை உடுத்தும் நடுத்தர வயது பெண்கள் நல்ல குண்டாக அல்லது குட்டையாக காட்சி அளிப்பவராக இருப்பின் அது அவர்களை இன்னும் குண்டாக குட்டையாக காட்டும் என்று அறிவதில்லை. ஒரு சில நேரம் எதோ போர்வையை சுற்றி கொண்டு வருவதை போன்ற ஒரு நினைப்பை தவிர்க்க முடியவில்லை.

அதே போல நகை விசயத்திலும், ஐந்து வருடங்களுக்கு முன் பேஷன் ஆகா இருந்த பல மாடல்கள் இப்போது பேஷன் இல்லை, அதனால் ஒரு சிலர் தன்னுடைய ஓல்ட் டிசைன் நகைகளை மாற்றி புது டிசைன் வாங்கி கொள்ளுகிறார்கள், இதனால் எவ்வளவு கிராம்கள் தங்கத்தை இழக்கிறார்கள் நகை கடை காரர்கள் இதனை எப்படி ஒரு உத்தியாக மாற்றி இருக்கிறார்கள் என்பதை பற்றியெல்லாம் அறிவதில்லை. ஒரு பத்து வருடங்களுக்கு முன்பு வரை அட்சய திருதியையில் தங்கம் வாங்குவது என்பதெல்லாம் இருந்ததில்லை, இதுவும் இப்போது பேஷன் ஆகி விட்டது. அதவாது நானும் அட்சய திருதியையில் தங்கம் வாங்கினேன் என்று காட்டி கொள்ளுவது.  இது ஒரு compulsive buying. தனக்கு தேவையா, பொருந்துமா என்பதெல்லாம் தேவையே இல்லை. அடுத்தவர்கள் வாங்குகிறார்கள் நானும் வாங்குகிறேன்.

இதுவே Paulo வின் கூற்றுப்படி

“Fashion is merely a saying: I belong to your world. I'm wearing the same uniform as your army, so don't shoot.” ― Paulo Coelho, The Winner Stands Alone

இது இந்தியாவில் என்று இல்லை உலகம் முழுதும் உண்டு. சொல்ல போனால் மேலை நாடுகளில் பேஷன் என்ற பெயரில் ஒவ்வொரு ஆறு மாதமும் நடக்கும் கூத்துக்கள் சிரிப்பை தரும். அதுவும் இந்த பேஷன் மக்கள் குறி வைப்பது டீன் ஏஜ் பெண்களை அதிகம். இங்கு பள்ளிகளில் எல்லாம் யூனிபார்ம் கிடையாது என்பதால் தலயில் இருந்து கால் வரை எல்லா வற்றிக்கும் ஒரு பொருள்களை பேஷன் என்று அறிமுகப்படுத்துகிறார்கள். அதனை மாடல்கள், நடிகைகள், பாடகிகள் கொண்டு விளம்பரம் செய்கிறார்கள். இது போன்றவற்றுகாகவே Kim Kardashian  போன்ற ஒரு சில குடும்பங்கள்  இருக்கிறார்கள். இவர்களின் வேலையே ஒன்றும் இல்லாத ஒரு பேஷன்ஐ அறிமுகப்படுத்துவது. அதனை compulsive buying ஆக்குவது. எனக்கு சமீபத்தில் மிகவும் எரிச்சல் தந்தது "American Girl" எனப்படும் ஒரு பொம்மை பற்றியது. அது உப்பு பெறாத ஒரு பொம்மை ஆனால் அதை வைத்திருப்பதையே சில pre teen பெண்கள் ஒரு பேஷன் ஆக வைத்து இருக்கிறார்கள். 

ஒவ்வொரு பொம்மையும் $120 முதல் $150 வரை இருக்கும். அதனை தவிர அந்த பொம்மைக்கு grooming என்று பணத்தை அழுக வேண்டும். எப்படி எல்லாம் பேஷன் என்ற பெயரில் மக்களை மாற்றி இருக்கிறார்கள் அவர்களின் மனத்தை சூறையாடுகிறார்கள் என்று நினைத்தால் கடுப்பு வரும்.

முடிவாக நான் சொல்லுவதெல்லாம் ஒன்றே ஒன்று தான், உனக்கு ஒரு உடை உடுத்தும் போது comfortable ஆகா இருக்கிறதா?, உடுத்தும் பொது அங்கங்கே பிடிக்காத உனக்கு சூட் ஆகிறது என்றால் வாங்குங்கள். அடுத்தவர்கள் வாங்கி இருக்கிறார்கள்  அதனால் நானும் வாங்க வேண்டும் என்றால் தயவு செய்து வாங்காதீர்கள், ஏனெனில் இது ஒரு முடிவிலி ஆகி விடும். ஒவ்வொரு 6 மாதமும் நீங்கள் இப்படி வாங்கி கொண்டே இருக்கவேண்டும். உங்கள் பெண் குழந்தைக்கும் சொல்லி கொடுங்கள். இப்படி உடை உடுத்தினால் தான், நகை போட்டால் தான் friends பேசுவார்கள் என்று உங்கள் பெண் கூறினால் அவளிடம் சொல்லுங்கள் அப்படிப்பட்ட ஒரு நட்பே நமக்கு தேவை இல்லை என்று. அவர்கள் எல்லாம் false friends. எப்போதும் உங்களுடன் வர மாட்டார்கள் என்று.

நன்றி.

பெண்களும், வேலையும், குடும்பமும் !

எனக்கு தெரிந்தே இது இரண்டாவது விவாகரத்து இந்த வருடத்தில். வருடம் ஆரம்பித்து மூன்று மாதங்கள் மட்டுமே கடந்த நிலையில் இரண்டு விவாகரத்து கேள்வி படுகிறேன்.

இந்த இரண்டு விவகாரத்து செய்து கொண்ட  கணவன் மனைவி இருவரும் வேலை பார்க்கும், அதுவும் ஹை பிரஷர் வேலை பார்க்கும் நபர்கள் . ஒன்று அமெரிக்க தம்பதிகள், மற்றொன்று இந்திய-அமெரிக்க கலப்பு  தம்பதிகள். நன்கு படித்தவர்கள், முனைவர் பட்டம் பெற்றவர்கள். 40 வயது தாண்டியவர்கள் இவர்கள். காதலித்து திருமணம் செய்தவர்கள். பத்து -பதினைந்து வருட திருமணதிற்கு பிறகு இப்போது விவாகரத்து. எங்கே தப்பானது என்று தெரியவில்லை.  ஆனால் ஒன்று மட்டும் தெரிகிறது. படிக்கும் பொது காதலிக்க ஆரம்பித்து, திருமணம் செய்து கொண்டவர்கள் இவர்கள். ஆரம்பிக்கும் பொது சம நிலையில் இருந்த இவர்களின் பொருளாதாரம் படிப்படியாக மாறி இருக்கிறது. மனைவி மேல் படிப்பு படித்திருக்கிறார் அல்லது நிறைய சம்பாதிக்க ஆரம்பித்து இருக்கிறார் அல்லது மிக அதிக பிரஷர் உள்ள வேலை அல்லது தொழில் தொடங்கி இருக்கிறார்.

கணவனும் மனைவியும் வீட்டு நிர்வாகத்தில் பொருளாதாரத்தில் சமமாகவோ அல்லது அதிகமாக பங்கெடுக்கும் போதோ அல்லது, கணவனை விட மனைவி அதிகம் சம்பாதிக்க ஆரம்பிக்கும் போதோ அல்லது கணவனை விட மனைவி அதிகம் படித்திருக்கும் போதோ ஈகோ பிரச்சனைகள் தலையெடுக்க ஆரம்பிக்கின்றன.

எனக்கு தெரிந்து அமெரிக்க பல அமெரிக்க வீடுகளில் கூட ஆண்கள் வேலைக்கு செல்வதும் பெண்கள் வீட்டில் இருந்து குழந்தைகளை பார்த்து கொள்வதும் தான் இருக்கும்.  உலகத்தில் பரவலாக இருப்பது போல பெண்கள் வீட்டு வேலை செய்ய வேண்டும், சமைக்க வேண்டும் ,ஆண்கள் இதெல்லாம் செய்ய மாட்டார்கள் என்பன போன்ற எதுவும் இருப்பதில்லை. எனக்கு தெரிந்தே என் கூட வேலை பார்க்கும் பல ஆண்கள்  வீட்டில் தினமும் சமைப்பது உண்டு. சொல்ல போனால் என்னுடன் வேலை பார்த்த ஒருவரின் மனைவிக்கு சுத்தமாக சமைக்கவே தெரியாது. எல்லாம் இவர் தான் செய்வார்.

இப்படி வீட்டு வேலை செய்வதில் பாகுபாடெல்லாம் பார்க்காத இந்த ஊர் ஆண்கள் கூட பொருளாதார விசயத்தில் தன மனைவியை விட அதிகம் சம்பாதிக்க வேண்டும் என்றே நினைக்கிறார்கள், வளர்க்கப்பட்டு இருக்கிறார்கள். ஒரு சில வீடுகளில் பெண்கள் வீட்டுக்கு பிரட் விண்னர் ஆகா இருப்பதும் அமெரிக்க ஆண்கள் வொர்க் ப்ரொம் ஹோம் அல்லது வீட்டில் இருந்து குழந்தைகளை பார்த்து கொள்வதும் உண்டு..ஆனாலும் இப்படி வீட்டில் இருக்கும் ஆண்கள் சதவீதம் மிக மிக குறைவு.

எதிர்மறையாக இந்திய அல்லது ஆசிய ஆண்கள் அனைவரும் வீட்டு வேலை செய்வது பெண்கள் வேலை என்று வளர்க்கப்பட்டு இருக்கிறார்கள். பொருளாதாரத்தை பொறுத்த வரை  நான் தான் குடும்பத்தை நடத்த வேண்டும், வேலைக்கு செல்லும் மனைவி சம்பளம் முழுதும் மனைவி தன்னிடம் கொடுத்து விட வேண்டும், என்று நினைக்காத ஆண்கள் மிக மிக குறைவு.

வீட்டு வேலையில் பெண்களுக்கு உதவும் தெற்காசிய ஆண்கள் மிக மிக குறைவு. இதனால் வேலைக்கு செல்லும் இந்திய அல்லது தெற்காசிய பெண்களுக்கு பெரும்பாலும் இரண்டு வேலையாக தான் இருக்கும். பெண்கள் வேலைக்கு செல்லலாம் என்றாலும் வீட்டு வேலை செய்து வைத்து விட்டு வேலைக்கு செல்லவேண்டும்.  சிறு குழந்தைகள் வைத்திருக்கும் வேலைக்கு செல்லும் பெண்களுக்கு எப்பொழுதும் ஒரு கில்ட் பீலிங் இருக்கும். "ஐயோ குழந்தைகளுடன் இருக்க முடியவில்லையே" என்று. எவ்வளவு பெரிய வேளையில் இருக்கும் பெண்ணாக இருந்தாலும் இது போன்ற ஒரு "Working mom guilt" உண்டு.

இந்த காரனங்களுகாகவே ஆராய்ச்சி செய்யும் பல பெண்கள் திருமணம் செய்து கொள்வதில்லை, அல்லது தன் துறையை சேர்ந்த சக ஆராய்ச்சி மாணவரை திருமணம் செய்து கொள்வது அதிகம்.என் ஆராய்ச்சி கைடுகள் அனைவரும் திருமணம் ஆகாத அல்லது திருமணமாகி விவாகரத்தான பெண்கள்.
இத்தனைக்கும்  இவர்கள் அனைவரும் தெற்காசியாவை சேர்ந்தவர்கள் அல்லர். இருப்பினும் ஆராய்ச்சி என்று நேரம் ஒன்று இருப்பதில்லை. லேபில் தூங்குபவர்களும் உண்டு. நானே தீசிஸ் எழுதிய பல நேரங்களில் லேபில் தூங்கி இருக்கிறேன். வேலைக்கு அல்லது ஆராய்ச்சிக்கு என்று சென்று விட்டால் குடும்பம் குழந்தை என்று பார்க்க நேரம் கூட இருபதில்லை. நல்ல கணவர் வீட்டை நான் பார்த்து கொள்கிறேன் நீ படி அல்லது வேலை பார் என்று சொல்வது மிக மிக குறைவு. அதனாலேயே நிறைய பெண்கள் முனைவர் பட்டம் பெற்ற பின்பு கூட "குடும்பமா? ஆராய்ச்சியா?" என்று வரும் பொது குடும்பத்தை தேர்ந்தெடுத்து ஆராய்ச்சியை கைவிடுவதை பார்த்து இருக்கிறேன்.

ஒவ்வொரு ஆணின் வெற்றிக்கு பின்னும் ஒரு பெண் இருக்க வேண்டும் என்று நிறைய பார்த்து இருக்கிறோம் , அதே போல  ஒவ்வொரு பெண்ணின் வெற்றிக்கு உதவும் துவளும் போது தோள் கொடுக்கும் நல்ல கணவனும் வாய்த்து விட்டால் அவள் போல அதிஷ்டம் செய்தவள் எவளும் இருக்க மாட்டாள். ஆனால் பெரும்பாலும் குடும்பத்திற்காக தனது வேலையை, எதிர்காலத்தை விட்டுகொடுக்கும் பெண்கள் போல, தன் மனைவியும் தானும் வேறல்ல, அவள் முன்னேற்றம் தன் முன்னேற்றம் போன்றது என்று நினைத்து  முன்னேற சிறிது உதவி செய்து விட்டு கொடுத்தால் இதனை போன்ற விவாகரத்துகள் குறையலாம் என்பது என் எண்ணம்.


நன்றி .

வாழ்க்கை போராட்டம்.

ஏன் வாழ்க்கையை போராட்டம் என்றழக்கிறார்கள் என்று நான் யோசித்ததுண்டு. போராட்டம் என்றாலே கொடிபிடிப்பது, கூச்சல் போடுவது, மறியல் செய்வது என்று மட்டுமே சிறுவயதில் நினைத்திருந்தேன் நான். ஆனால் ஒவ்வொரு நாளும் வாழுவதற்கு நாம் அனைவரும் ஏதோ ஒரு போராட்டம் செய்கிறோம். நாம் செய்யும் போராட்டங்களை பற்றிய அலசலே இந்த பதிவு.

ஏழைகளும், நடுத்தர வர்க்கமும் மட்டுமே வாழ்வதற்கு போராட வேண்டும் மற்றவர்களுக்கு இந்த வாழ்க்கை போராட்டம் தேவையில்லை என்று நினைப்பவர்கள் உண்டு. ஆனால் வாழ்வில் எந்த நிலையில் ஒருவர் இருந்தாலும் சரி அவருடைய வாழ்விலும் ஒரு போராட்டம் இருக்கும். அது பொருளாதாரம் சார்ந்த போராட்டமாக இல்லாமல் இருக்கலாம்..ஆனால் அவர்களும் வாழ்வில் போராடவே வேண்டியிருக்கிறது.

இதற்கு சில உதாரணங்கள் சில.

முதல் உதாரணசில நாட்களுக்கு முன் நான் சந்தித்த ஒரு பெண்ணை கூறலாம். அவள் அமெரிக்காவிலேயே பிறந்து வளர்ந்த இந்திய மண்னை சேர்ந்த பெற்றோரை கொண்டவள். அவளுடைய அப்பா, ஒரு மில்லியனர், ரிசாட் ஹோட்டல் ஹோட்டல் உரிமையாளர். பார்க்க அழகாக இருப்பாள். அவளுக்கு டாக்டருக்கு படிக்கும் ஒரு இந்திய மரபை சேர்ந்த பாய்ஃப்ரெண்ட்ம் உண்டு. அந்த பாய்ஃப்ரெண்ட் குடும்பமோ ஒரு கோடீஸ்வரர்கள் குடும்பம் படிப்பு. பாய்ஃப்ரெண்ட், கேர்ள் ஃப்ரெண்ட் நிலையை தாண்டி, தற்போது கணவன் மனைவியாகி விட்டனர்.

அந்த பையன் ஒரு அப்பாவி வேறு, எல்லாம் இவள் சொற்படி தான் நடப்பார்.  பணம், அழகு, அந்தஸ்து, அழகான, பணக்காரனான கணவன்..இப்படி அந்த பெண்ணுக்கு எல்லாமே உண்டு..ஆனால் அவளிடம் நீங்கள் ஒரு 5 நிமிடங்கள் பேசினால் போதும்..வாழ்வில் விரக்தி வந்துவிடும்..காலையில் எழுந்ததில் இருந்து படுக்கப்போகும் வரை தான் சந்திக்கும் ஒவ்வொருவரும் தனக்கு துரோகம் செய்கிறார்கள் என்பாள். தன்னுடைய தந்தையை பற்றி அசிங்க அசிங்க வார்த்தைகளால் திட்டுவாள். தன கணவனை பற்றியும், அவரின் குடும்பத்தார் பற்றியும் அவள் திட்டும் வாரத்தைகள் கேட்க்க காது கூசும்.அவளை பொறுத்த வரை ஒவ்வொரு நாளும் வாழ்க்கை ஒரு போராட்டமே. 

அடுத்து நான் சொல்ல இருப்பது என்னை போன்ற ஒரு பெண் ஆராய்ச்சியாளரின் கதை,  இரண்டு குழந்தைகளுக்கு தாய் அவர். முனைவர் பட்டம் பெற பல்கலைகழகத்தில் சேர்ந்த சில மாதங்களில் திருமணம் ஆனது. குழந்தை பேரு வேண்டாம் என்று தள்ளி போட்டு கொண்டிருந்த அவர், பட்டம் பெற சில மாதங்கள் இருக்கும் பொது தாயாகி விட்டார். அவரின் கைடுக்கு அது பிடிக்காமல் போக, குழந்தையை பார்த்து கொள்ள முடியாத அளவு வேலைப்பளு கொடுத்து, வேலையை முடி இல்லை டிகிரி கிடையாது என்று மறைகமாக மிரட்ட, குழந்தைக்கும், எதிர்காலத்துக்கும் நடுவில் அவர் நடத்திய வாழ்க்கை போராட்டம் இன்னும் என் கண் முன் நிற்கிறது. கடைசியில் இந்த ஆராய்ச்சியே வேண்டாம் என்று தாக்கி போட்டுவிட்டு இன்னொரு குழந்தைக்கு தாயாகி விட்டாலும், அவரிடம் இருக்கும் அறிவும் ஆர்வவும் நினைத்த தொழிலை செய்ய முடியாமல் அவர் படும் வேதனையும் அவர் வாழ்க்கையை ஒரு போராட்ட களமாக்கி விட்டிருக்கிறது.

 கடைசியாக நான் சொல்ல இருப்பது நிறுவனத்தில் உயர் பதவியில் இருக்கும், இன்னும் உயர் பதவிக்கு வர துடிக்கும் ஒரு பெண்ணை பற்றியது. இவருக்கும் குழந்தைகள் உண்டு என்றாலும் அவர்களை முழுக்க முழுக்க கவனித்து கொள்ளுவது ஆயாக்களும் அவர் கணவரும் தான். ஒரு நாளின் 24 மணிநேரத்தில் வெறும் 4 மணி நேரம் மட்டுமே இவர் உறங்குவார். மற்ற எல்லா நேரமும் வேலை வேலை வேலை தான். நிறுவனத்தில் நடக்கும் அரசியல்களை சமாளிக்க, மேலும் பதவி உயர்வு பெற இவர் போராடும் போராட்டம் அப்பப்பா  சொல்லமுடியாது 

இந்திய, மேற்கத்தைய கலாச்சாரம்: சில பார்வைகள்

நேற்று இரவு "As good as it gets" என்ற ஒரு ஆங்கில படம் பார்க்க நேர்ந்தது. பதிவுலகில் அப்பப்போ நடக்கும் லிவ்விங் டுகெதெர் கலாச்சாரம் குறித்த சண்டைகள் நினைத்து, எனக்கு அந்த படம் பார்த்தவுடன் எதோ தோன்றியது போல இருந்தது. அதன் விளைவே இந்த இடுகை.


அந்த படத்தில் ஒரு குழந்தையுடன் கஷ்டப்படும் Single mom ஆக "ஹெலன் ஹன்ட்" நடித்திருப்பார். (சிங்கிள் வுமன் என்றால் என்ன என்று தெரியாதவர்களுக்கு திருமணம் ஆகி விவாகரதானவர்களோ அல்லது திருமணம் செய்து கொள்ளாமலே குழந்தை பெற்ற பின்பு பாய் பிரெண்ட் விட்டு விட்டு சென்றிருப்பான், அல்லது கணவன் இறந்திருப்பார், இப்படி எந்த பிரிவில் இருந்தாலும் தனியாக குழந்தையை கவனித்து கொள்ளும் அம்மா சிங்கள் மாம் அன்று அழைக்கப்படுகிறாள்)


தன் வயதான தாயையும் கவனித்து கொண்டு தன் நோயாளி மகனையும் கவனித்து கொண்டு ஒரு ஹோட்டலில் சர்வர் ஆக வேலை பார்பார் ஹெலன். தன் கஷ்ட நிலையை கொஞ்சமாவது புரிந்து கொள்ளும் ஒரு பாய் பிரெண்ட் கிடப்பானா என்று தன் தாயிடம் அவள் அழுவாள். ஆனால் அவளிடம் பாய் பிரெண்ட் ஆக வருபவர்கள் அவள் உடலுக்காக மட்டுமே வருவார்கள். கடைசியில் எப்படி அவள் ஜாக் நிகோல்சனின் அன்பை புரிந்து கொள்கிறாள் என்று படத்தில் காட்டி இருப்பார்கள்.


எனக்கு தெரிந்து, படிக்கும் காலத்திலும் சரி வேலை பார்க்கும்காலத்திலும் சரி நிறைய மேற்கத்திய கலாச்சாரத்தை சேர்ந்த பல தோழிகள் தனக்கு நல்ல பாய் பிரெண்ட் கிடைப்பதில்லை என்று கூறியதை கேட்டதுண்டு. அப்படியே நல்ல பாய் பிரெண்ட் கிடைத்தாலும் அவர் திருமணம் செய்து கொள்ள தயங்குகிறார் என்றும் கூறுவதுண்டு. மேற்கத்திய கலாசாரத்தில் commit செய்து கொள்ள அதாவது திருமணம் செய்கிறேன் என்று வாக்கு கொடுக்க ஆண்கள் தயங்குவதுண்டு. திருமண நாளில்e கூட நிறைய ஆண்கள் மனம் செய்து கொள்ளாமல் ஓடி விடுவதுண்டு அதனை cold feet என்று அழைப்பார்கள். என்னுடைய முந்தய பாஸ் ஒரு பெண், நல்ல தோழி போல பழகுவார், அவருக்கு கிட்டத்தட்ட நாற்பது வயதாகிறது. ஆயினும் இன்னும் வாழ்கையில் செட்டில் ஆக முடியவில்லையே என்று ஒரே கவலை அவருக்கு. என் என்றால் அவர் இஷ்டம் போல ஒரு பாய் பிரெண்ட் ம் கிடைக்கவில்லை. அவருக்கு கிடைத்த ஒரு பாய் பிரெண்ட் ஒரு நாள் காலையில் எழுந்து சொல்லாமல் கொள்ளாமல் ஓடி விட்டான் என்று சொல்லி அழுது இருக்கிறார்.

நான் இதுவரை சந்தித்த பெண்கள் வாழ்கையில் ஒரு செக்யூரிட்டி தேடுபவர்கள். தனக்கும் ஒரு குடும்பம் குழந்தை என்று வேண்டும் என்று நினைப்பவர்கள். ஆயினும் பலருக்கு அது அமைவதில்லை. தெரிந்து திருமணம் செய்து டைவெர்ஸ் ஆன பல சிங்கள் மாம்கள் பலரை பார்த்திருக்கிறேன். அவர்கள் சாப்பிட, குடும்பத்தை காப்பாற்ற வேலைக்கு சென்றே தீர வேண்டிய கட்டாயம். தன் குழந்தைகளை பார்த்து கொள்ள வேண்டிய கட்டாயம்.

என் நல்ல தோழி ஒருத்திக்கு ஒரு பழக்கம் உண்டு, எதாவது துணி வாங்க போனால் எல்லா துணிகளையும் போட்டு பார்க்கும் பழக்கம் உள்ள அவள் திருமண உடை போன்று இருக்கும், வெள்ளை ஆடைகளை மட்டும் அணிந்து பார்க்க மாட்டாள். அவளை பொறுத்த வரை திருமண ஆடைகளை ட்ரை செய்தால் திருமணமே நடக்காது நல்ல பாய் ஃப்ரெண்ட் கிடைக்காது என்ற மூட நம்பிக்கை அவளுக்கு.

நான் சந்தித்த இவர்கள் எல்லாம் எனக்கு அந்த திரைப்படம் பார்த்தவுடன் ஞாபகம் வந்தனர். அவர்கள் இவ்வாறுசொல்லும் போதெல்லாம் பரவாயில்லை நம்ம கலாசாரத்தில் இந்த பிரச்சனை எல்லாம் இல்லைப்பா, “அம்மா அப்பா பார்த்து ”வைப்பாங்க என்று ஏனோ எனக்கு தோன்றி தொலைக்கும்.

இக்கரைக்கு அக்கரை பச்சை தான் போல.

இந்தியப் பெண்களென்ன சோதனைச்சாலை எலிகளா?

அதிக வேலை பளுவினால் பதிவெழுத முடியா நிலை, அதிலும் சில நாட்களுக்கு முன் நான் படித்த இந்த செய்தியை எப்படியாவது பதிய வேண்டும் என்று நினைத்திருந்தேன். ஒவ்வொரு நாளும் எதோ ஒரு தடங்கல்.

அந்த செய்தியின் சாராம்சம் இது தான் "ஆந்திராவை சேர்ந்த ஏழை பெண்கள் சிலரை கர்பப்பை வாய் புற்று நோய் மற்றும் மார்பு புற்று நோய் மருந்து கொடுத்து அவர்கள் அறியாமலேயே பல சோதனைகள் நடத்தப்பட்டு இருக்கிறது.

எந்த ஒரு நோய்க்கும் மருந்து கண்டு பிடித்தவுடன் அதனை சோதனை சாலைகளில் இருக்கும் எலிகள் மீது செலுத்தி அவை எப்படி அந்த மருந்தை எதிர் கொள்கின்றன என்று கணிப்பர்.

நோயுற்ற எலிகள் உயிருடன் இருந்து நோய் எதிர்ப்பு சக்தி பெற்றாலும் சில நேரங்களில் சில மருந்துகள் மனிதர்களுக்கு வேலை செய்யாது. அதனால் மனிதர்களிடம் இது போன்ற சோதனைகள் நடத்துவது உண்டு. ஆங்கிலத்தில் இதனை 'clinical trials' என்று அழைப்பர். ஆனாலும் இதற்க்கு மனிதர்களை சம்மதிக்க வைப்பதென்பது அமெரிக்க போன்ற மேலை நாடுகளில் மிக கடினம். இதில் சேர்க்கும் முன் பல படிவங்களை நிரப்பி சோதனையில் பங்கு பெறுபவரின் முழு சம்மதமும் பெற்று சோதனையின் பக்க விளைவுகள் ஏதும் இருப்பின் அதனை முழுதும் விளக்கி, பங்கு பெறுபவர் முழு சம்மதம் கொடுத்தால் மட்டுமே இந்த சோதனை செய்ய வேண்டும் என்று அமெரிக்க சட்டம் சொல்கிறது சுட்டி. இதனை அமெரிக்க போன்ற நாடுகளில் நடத்த ஆகும் செலவும், நேரமும் அதிகம்.

அதனால் தானோ என்னவோ? பல மருந்து தயாரிக்கும் நிறுவனங்கள் இத்தனை பெரிய காரியத்தை செய்ய இந்தியாவில் இருக்கும் சில நிறுவனங்களை தொடர்பு கொண்டு இதனையும் 'outsource' செய்ய நினைகின்றன போலும். அப்படி அவுட் சோர்ஸ் செய்யப்பட்ட சோதனைகளை நடத்த இங்கிருக்கும் சில நிறுவனங்கள் குறிவைப்பது ஏழை மக்களை தான். அவர்கள் தான் எந்த ஒரு கேள்வியும் கேட்காமல் சொற்ப பணத்துக்காகவும் நல்ல சாப்பட்டுக்காகவும் சோதனை எலிகளாக சம்மதித்து இருக்கிறார்கள். இவர்களை பொறுத்தவரை பணம் கிடைக்கிறது, கொஞ்ச நாள் கடும் பணியிலிருந்து ஓய்வு கிடைக்கிறது, அதற்கு ஆசைப்பட்டு பின்விளைவுகள் கூட தெரிவிக்கப்படாமல் ஆபத்தான மருந்தை போட்டு கொள்கிறார்கள். விளைவு இப்போது தெரிகிறது.

மருந்து கம்பெனிகளுக்கோ எந்த வித பிரச்சனையோ/படிவங்களோ/சட்ட பிரச்சனையோ/ அதிக பணமோ இல்லை, அதிகம் சிரமப்படாமல் தங்கள் காரியம் நடக்கிறது. இப்படிப்பட்ட உள்நாட்டு வெளிநாட்டு கம்பெனிகளுக்கு தேவை பணம், பணம் பணம் மட்டுமே!

இப்படிப்பட்ட உள்நாட்டு தரகு கம்பனிகளும் வெளி நாட்டு மலை முழுங்கி மருந்து கம்பெனிகளும் இருக்கும் வரை, மனித உயிராவது ஒண்ணாவது, அடபோங்கப்பா!

பெண்களும் சுதந்திரமும்

இன்று நான் பார்த்த பெண் சுதந்திரம் மற்றும் கலாச்சாரம் குறித்த சில இடுகைகளை படித்த பிறகு எனக்குள் எழுந்த எண்ணங்களின் விளைவே இந்த இடுகை.

தற்போது இருக்கும் பெண்களுக்கு பொது அறிவு தெரியவில்லை அல்லது அரசியல் குறித்தோ அல்லது ஆட்சி குறித்தோ அறிந்திருக்க வில்லை. அவர்களுக்கு சுதந்திரம் என்றாலே என்ன என்று தெரியவில்லை. தெரிந்தால் தானே அவர்களுக்கு சுதந்திரம் தர முடியும்?. இவ்வாறெல்லாம் ஜோதிஜி அவர்களின் தளத்தில் பெண்கள் குழந்தைகள் கொஞ்சம் சுதந்திரம் என்ற இடுகையில் படிக்க நேர்ந்தது.

ஒரு விவாதத்திற்காக கீழ் காணும் ஒரு சூழல் நடப்பதாக வைத்துக் கொள்வோம்.

குடும்ப தலைவி ஆக இருக்கும் ஒரு பெண் அரசியல் குறித்து பேச ஆரம்பிக்கிறார் அல்லது இந்திரா நூயி குறித்து பேச ஆரம்பிக்கிறார் அல்லது நிறைய அரசியல் பற்றியோ அல்லது பொது அறிவு பற்றியோ படித்து தெரிந்து கொள்கிறாள்.

தான் அறிந்து கொண்டதை, அவள் கணவரிடம் தன்னுடைய நிலைப்பாடு குறித்தோ அல்லது எப்படி ஆட்சி இருந்தால் நன்றாக இருக்கும் என்றோ பேச தலைப்படுகிறாள் என்று வைத்து கொள்வோம். எத்தனை கணவன் மார்கள் அதனை விரும்புவார்கள்?.

ஒரு சமயம் தன்னுடைய கணவனை விட உலக அறிவு அதிகம் தெரிந்து கொண்டாள் என்று வைத்து கொள்வோம் எத்தனை பேர் "பரவாயில்லையே! என்ன விட உனக்கு நிறைய தெரியுதே?" என்று ஊக்குவிப்பார்கள். அல்லது பிறரிடம் சொல்லி சந்தோஷ படுவார்கள்.

நான் சிறு வயதில் இருந்து பார்த்த சில சொந்தங்களையே இதற்க்கு பதிலாக தர விளைகிறேன்.

என் அம்மாவுக்கு நிறைய விஷயம் தெரியும், எப்படி பேசுவது, முடிவெடுப்பது, சூழ்நிலைகளை எப்படி கையாள்வது என்பதெல்லாம் அவர்களுக்கு அத்துப்படி.
அவர்களை போல தைரியமானவர்களை நான் பார்த்ததில்லை (என் பிரசவதிற்க்காக அமெரிக்காவுக்கு யார் துணையும் இன்றி தனியாக இரண்டு விமானம் மாற்றி வந்தார்) .

ஆனால் என் அப்பாவை பொறுத்த வரை தெருவில் நடந்து போகும் போது கூட என் அம்மா என் அப்பாவிற்க்கு முன்னால் நடந்து செல்ல கூடாது, பத்தடி பின்னால் வர வேண்டும். எதேனும் ஒரு விடயத்தை பற்றி என் அம்மா தன் கருத்தை என் அப்பாவிடம் சொன்னால் உடனே வரும் விடை “ஆமா, இவ எனக்கு முன்னால பிறந்தவ, ரொம்ப தெரியும் பாரு”.

என் தாத்தா வீட்டில் அடுக்களையை விட்டு என் அத்தை வந்ததில்லை. என் தாத்தா முன்பு எந்த பெண்ணும் உட்கார கூடாது. எதோ நான் சொல்வதெல்லாம் அறுபதுகளில் நடந்தது என்று நினைப்பவர்களுக்காக “இது இப்போதும் எங்கள் வீட்டில் நடந்து கொண்டிருப்பது”.

"பொண்ண இவ்வளவு படிக்க வைக்கிறயே எதுக்கு, எப்படியும் இன்னொரு வீட்டுக்கு போக போறா, அவளுக்கு இவ்வளவு செலவு பண்ணனுமா, இந்த செலவுக்கு பதிலா ரெண்டு பவுனு வாங்கி வச்சிருக்கலாம்"

இதெல்லாம் சின்ன வயதில் நான் கேட்ட வார்த்தைகள். என் அம்மாவிடம் வழங்கப்படும் என்னை சார்ந்த அறிவுரைகள்.

பெண்கள் பொது அறிவு பேச வேண்டும் ஆனால் அதிகம் பேச கூடாது. நிறைய சிந்திக்க வேண்டும் ஆனால் தன்னை விட அதிகம் சிந்திக்க கூடாது. இதெல்லாம் என்ன நியாயம்.

நீங்கள் சொல்வதெல்லாம் நான்சென்ஸ் நான் என் மனைவியை சரி சமமாக மதிக்கிறேன் என்று சொல்பவரா நீங்கள், உங்களை நான் மதிக்கிறேன், போற்றுகிறேன். ஆனால் எத்தனை பேர் இப்படி இருக்கிறார்கள்? மனதை தொட்டு சொல்லுங்கள்.

சிவப்பா, அழகா, ஒல்லியா...

அது, தன் பெண்களுக்காக அமெரிக்கா, UK போன்ற வெளி நாடுகளில் வேலை பார்க்கும் வரன்களை அப்பாக்கள் வலை போட்டு தேடிய, பத்து வருடங்களுக்கு முந்தய காலம். என்னுடன் கல்லூரியில் படித்த ஒரு சில பெண்கள் இப்படி திருமணம் ஆகி போக, அதே போல நாமும் போக வேண்டும் என்று நினைத்த என்னுடைய தோழி அவர். வெளி நாட்டுக்கு செல்ல வேண்டும் என்ற அவரது அவா என்ற நிலையை தாண்டி வெறி என்றே ஆகி விட்டிருந்தது.

அவரின் தந்தையும் பல சொந்த பந்தங்கள், ப்ரோக்கர்கள், பத்திரிக்கைகள் தவிர மேற்றிமொனியால் தளங்கள் வர ஆரம்பித்திருந்த தருணம் ஆகையால், அதிலும் அவளை பற்றி விளம்பரம் கொடுத்து இருப்பார். அவள் மாநிறமான , கொஞ்சம் பூசினாற்போல இருந்த சற்று குள்ளமான பெண். ஆனாலும் அவர் தந்தை விளம்பரத்தில் "Fair, tall, lean beautiful, domestically trained girl" என்று விளம்பரம் கொடுத்து இருந்தார். இதில் domestically trained என்பது வீடு வேலை செய்ய தெரிந்த பெண் என்று பொருள் தரும்படி எழுத பட்டு இருந்தது.

நாங்கள் எல்லாம் கூட "என்ன, உங்க அப்பா உன்ன ஒரு பிராணி லெவலுக்கு உயர்த்தி இருக்காரே" என்று கிண்டல் செய்தாலும் அவள் சளைக்காமல் "அதிலென்ன தப்பு, வீட்டு வேலை செய்ய தெரிஞ்ச பொண்ணுன்னு அப்புறம் எப்படி சொல்லுறதாம்" என்று சப்பை கட்டு கட்டுவாள்.

என்ன தான்அவள் தந்தை விளம்பரம் செய்தாலும் அவள் கெட்ட நேரமோ என்னவோ தெரியவில்லை அவர்கள் சமூகத்தில் இருந்தவர்கள் எல்லாரும் சிவப்பா, ஒல்லியா இருந்த பெண்ணையே விரும்பினார்கள். அதனால் இவளும் சிவப்பாக கிரீம் மேல கிரீம் ஆக போட்டு கொண்டு இருந்தாள். எந்த சிவப்பழகு கிரீம் மார்க்கெட்டில் வந்தாலும் உடனே அதனை முதலில் ட்ரை செய்து பார்ப்பவள் அவளாகத்தான் இருக்கும். பிறகு உடம்பை குறைக்கிறேன் பேர்வழி என்று சரியாக சாப்பிடாமல் டியட்டிங் வேறு இருக்க ஆரம்பித்தாள்.

பிறகுஅவளுக்கு என்ன ஆனதோ தெரியவில்லை. நாங்கள் படிப்பை முடித்து வேறு வேறு திசையில் சென்று விட்டோம். பல வருடங்களுக்கு பின் நேற்று என்னுடைய அம்மாவிடம் பேசும் போது அந்த பெண்ணை கோவிலில் பார்த்ததாகவும் அடையாளம் தெரியாத அளவுக்கு அவள் குண்டாக இருப்பதாகவும், அவள் கணவன் அவளை இங்கு தனியே விட்டு விட்டு சிங்கப்பூரில் இருப்பதாகவும் சொன்னார்கள்.

என்னவென்று மேலும் விசாரிக்க அம்மாவிடம் சொன்னேன். அவர்கள் சொன்னது மேலும் அதிர்ச்சி அளித்தது. அவள் தந்தை எப்படியாவது அவளுக்கு கல்யாணம் ஆனால் சரி நினைத்து அதிக வரதட்சணை கொடுத்து சிங்கப்பூரில் வேலை பார்க்கும் ஒரு வரனை பார்த்து திருமணம் முடித்து இருக்கிறார். அந்த வரன் நல்ல பையன் என்றாலும் மனைவி ஒல்லியாக சிவப்பாக இருக்க வேண்டும் என்று விரும்ப, அவள் அதிகம் டியட்டிங் செய்ய ஆரம்பித்து இருக்கிறாள். ஒல்லியாக, அவள் செய்த டியட்டிங் வேறு வகையில் பக்க விளைவுகள் கொடுத்து பூசினாற்போல இருந்தவள் தைராய்டு பிரச்சனை ஏற்பட்டு அதிகம் குண்டாக ஆரம்பித்து இருக்கிறாள்.

சிலவருடங்கள் ஆவலுடன் வாழ்ந்த அவள் கணவன் அவள் குண்டாக ஆக அவளை கொஞ்சம் கொஞ்சமாக விலக ஆரம்பித்து இருக்கிறார். கண்ட கண்ட கிரீம்கள் போட்டு அவள் முகம் வேறு கிழடுதட்ட ஆரம்பித்து இருக்கிறது. அதுவும் ஒரு காரணமாக சேர்ந்து கொள்ள "சிவப்பா, ஒல்லியா இருக்கிற பொண்ணுதான் வேணும்னு நினைச்சேன், எங்க அம்மாதான் உன்னை என் தலையில கட்டிட்டாங்க" என்று தினமும் திட்டி இருக்கிறார். அதோடு தைராய்டு பிரச்சனையால் குழந்தைபேறு வேறு தட்டி போக, அதையே ஒரு காரணமாக சொல்லி அவளை ஒதுக்கி வைத்திருப்பதாகவும் அறிய முடிந்தது.

இதில் யாரை குற்றம் சொல்ல? வெளிநாட்டு மோகத்தினால் வாழ்கை தொலைத்த என் தோழியையா அல்லது ஒல்லியான சிவப்பான பொண்ணுதான் அழகுன்னு நினைத்த அவள் கணவனையா!

சாதிகள் இல்லையடி பாப்பா

இப்படி ஒரு பதிவை எழுத நேர்ந்ததற்கு நான் மிகவும் வருந்துகிறேன். இது எனக்கு இன்று நேர்ந்த ஒரு மோசமான நிகழ்வின் பிரதிபலிப்பு.

இன்று ஒரு பிறந்தநாள் விழாவிற்கு செல்ல நேர்ந்தது. அதில் புதிய சிலர் அறிமுகம் ஆயினர். வழக்கமாக இங்கு நடக்கும் விழாக்களில் எல்லாம் பெண்கள் ஒரு பக்கமும் ஆண்கள் ஒரு பக்கமும் அமர்ந்து கொண்டு பேசிக்கொண்டிருப்பர். நான் பெண்களுடன் அமர்ந்து புதிதாக அறிமுகமான அவர்களுடன் பேசிக்கொண்டிருந்தேன்.

எப்படி எங்கள் திருமணம் நேர்ந்தது?, காதல் திருமணம் எப்படி சாத்தியமானது? எங்கே படித்தீர்கள்?, எப்படி படித்தீர்கள்?, எங்கே வேலை பார்கிறீர்கள்/பார்த்தீர்கள்? இவை எல்லாம் என்னிடம் கேட்கப்பட்ட கேள்விகள் . எதோ quiz போல என்னிடம் கேள்வி மேல் கேள்வி கேட்டனர். நானும் பதில் சொல்லி கொண்டு வந்தேன்.

எல்லா கேள்விகளும் ஓகே என்றாலும் முடிவில் அவர்கள் கேட்டது இது தான்
"நீங்கள் என்ன சாதி"

எனக்கு தூக்கி வாரி போட்டது.
"நான் பெண் சாதி"

என்று நானும் நறுக் என்று பதில் சொன்னேன். அதற்கு என்ன நினைத்தார்களோ தெரியவில்லை ஒரு சாதி பெயரை சொல்லி நீங்கள் அந்த சாதியினரா என்று கேட்டனர்.
அதற்கு நான் இல்லை என்று சொன்னது தான் தாமதம். நீங்கள் படித்த படிப்பை கேட்டதும் நீங்கள் அந்த சாதியினர் என்று நினைத்தோம், அதனால் தான் கேட்டோம், No offense என்று கூல் ஆக பதில் வந்தது.

எனக்கு ஒன்றும் புரியவில்லை, ஏன் இப்படி ஒரு கேள்வி என்னிடம் கேட்டனர். இப்படி ஒரு கேள்வி கேட்ட அனைவரும் நன்கு படித்த பெண்கள். மனது வலிக்கிறது, உலகின் எந்த மூலைக்கு சென்றாலும் சாதிகள் ஒழியாதா?